– SON –

Bitti sonunda. Lütfi, masasının üstündeki taslağa sevinçle bakıyor. Gözleri sevgiyle okşuyor kalın kağıt tomarını. Yarın son düzeltmeleri yapacak, ertesi gün de temize çekmeye başlayacak. Bir tek tereddüdü var hala: Niçin Nostura? Biraz banal geliyor bu onun kulağına. Romanın kahramanına hiç yakışmayan bir lakap, ustura gibi birşey. Sevimli bir kaçığa insanlar ne ad takabilir? Uçuk, mesela. Biraz düşünüyor, sonra kararlı bir hareketle kapak sayfasındaki Nostura’yı siliyor ve yerine “Uçuk” yazıyor. Şimdi oldu işte!

Lütfi Gariboğlu, yorgun bedenini tatlı bir uykunun kucağına bırakıyor, hayal kurarak. Ünü Türkiye sınırlarının da dışına taşıyor hayalinde, geçen yüzyılın gerilim dehası King ile bir tutuluyor. Tutkulu kalabalıklar kuşatıyor çevresini, imza almak için. Kendini dünyanın merkezinde hissediyor Lütfi, uykuya dalarken.

Dünyanın merkezinde değildi elbet Lütfi. Ama yine de fazla yanıldığı söylenemezdi. Çünkü UFO’ların güdümünde kırkbin tonluk bir asteroid saniyede onbir kilometre hızla dünyaya yaklaşıyordu… ve çarpacağı noktanın tam merkezinde, Lütfi Gariboğlu horul horul uyuyordu